Göz bakar, bu yüzden olmazsa olmazdır. Güzelliği fark edebilen tek kişi o.
Görüş, ufukla mükemmel bir uyum içinde doğrusal veya paralel simetrik olabilir.
Ama aynı zamanda asimetrik, çarpık, kaprisli de olabilir, fark etmez, çünkü güzellik en tuhaf yollardan geçebilir, sağduyuyla kodlanmamış yollardan bile.
Ve bu nedenle güzellik canlı olduğu ve dolayısıyla gerçek olduğu için görülebilir. Daha iyisi görmek için olabilir diyelim. Kendini nerede gösterdiğine bağlı.
Ama bazen kendini gösterdiğine hiç şüphe yok..
Sorun göz olup da görmeyi bilmemek, olan bitene bakamamak, gerçekliğin en ufak bir dokusu bile yok.
Kapalı gözler.
Artık görmeyen gözler.
Artık merak etmeyenler.
Daha fazla bir şey olmasını beklemiyorlar. Belki de güzelliğin var olduğuna inanmadıkları içindir.
Ama sokaklarımızın ıssızlığından geçip gidiyor, sonlu sınırı aşıyor ve gözlerimizi sonsuz arzuyla dolduruyor.